หนี้สงสัยจะสูญ หนี้สูญ หนี้สูญรับคืน คืออะไร บันทึกยังไง?

ขายของให้ลูกค้าไปแล้ว แต่เรียกเก็บเงินไม่ได้สักที ลูกค้าหายไปเลย หรือเจ้งไปแล้ว เงินที่ค้างรับพวกนี้ต้องจัดการบัญชียังไง? บทความนี้อธิบายครบ ทั้งหนี้สงสัยจะสูญและหนี้สูญ

ลูกหนี้การค้าปกติ vs หนี้สงสัยจะสูญ

ลูกหนี้การค้าปกติ (Trade Receivable) — เงินที่ลูกค้าค้างจ่าย คาดว่าจะเก็บได้ตามปกติ

หนี้สงสัยจะสูญ (Doubtful Debt) — เงินที่ค้างรับแล้วเริ่มสงสัยว่าอาจเก็บไม่ได้ เช่น ค้างนานผิดปกติ ลูกค้าประสบปัญหาการเงิน

หนี้สูญ (Bad Debt) — ยืนยันแล้วว่าเก็บเงินไม่ได้แน่นอน ลูกค้าปิดกิจการ เจ้งแล้ว หรือศาลตัดสินแล้วว่าล้มละลาย

วิธีบันทึกบัญชีหนี้สงสัยจะสูญ

ตามมาตรฐาน TFRS for NPAEs กิจการต้องตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ (Allowance for Doubtful Accounts):

บันทึกตั้งสำรอง: ``` เดบิต: หนี้สงสัยจะสูญ (ค่าใช้จ่าย) XX เครดิต: ค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ XX ```

ยอดลูกหนี้ที่แสดงในงบดุล = ยอดลูกหนี้รวม - ค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ

วิธีบันทึกหนี้สูญ (ตัดออกจากบัญชี)

เมื่อยืนยันว่าเก็บเงินไม่ได้แน่นอน:

กรณีที่มีค่าเผื่อไว้แล้ว: ``` เดบิต: ค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ XX เครดิต: ลูกหนี้การค้า XX ```

กรณีที่ไม่ได้ตั้งค่าเผื่อไว้: ``` เดบิต: หนี้สูญ (ค่าใช้จ่าย) XX เครดิต: ลูกหนี้การค้า XX ```

หนี้สูญรับคืน

บางครั้งตัดหนี้ออกไปแล้ว แต่ลูกค้ากลับมาจ่ายทีหลัง:

``` เดบิต: ลูกหนี้การค้า XX เครดิต: หนี้สูญรับคืน (รายได้อื่น) XX

เดบิต: เงินสด/ธนาคาร XX เครดิต: ลูกหนี้การค้า XX ```

ผลกระทบต่อภาษี

หนี้สงสัยจะสูญ ไม่สามารถนำมาหักเป็นค่าใช้จ่ายทางภาษีได้ จนกว่าจะกลายเป็นหนี้สูญจริง

หนี้สูญที่จะหักภาษีได้ต้องเป็นไปตามเงื่อนไขของกรมสรรพากร:

• ต้องมีหลักฐานว่าลูกหนี้ไม่สามารถชำระได้ (คำสั่งศาล, หนังสือรับรองการเจ้ง)
• ต้องดำเนินการทางกฎหมายก่อน
• ยอดหนี้เดียวกันต้องไม่เกินเกณฑ์ที่กำหนด

ร้านออนไลน์ที่ขายเชื่อ (เครดิตเทอม) ควรติดตามลูกหนี้อย่างสม่ำเสมอ MooMooNext ช่วยแจ้งเตือนลูกหนี้ที่ค้างชำระเกินกำหนด ลดโอกาสที่จะกลายเป็นหนี้สูญ

MooMooNext โปรแกรมบัญชี ทดลองใช้ฟรี คลิก